Günle Gelen 27.05.2016

Yeterince büyümemiş bir ağacın , meyvesinin de büyümesini beklemek gerekir…

Bugün, avcumuzun içinde tuttuklarımızı açıp değerlendirirsek önümüzdeki zamanlarda büyük kapılar açacağız. Hepimiz, bir konuda emek verip belirli bir yol alınca, onu sıkı sıkı saklamayı seviyoruz. Halbuki çalıştığımız, enerjimizi verdiğimiz konuları bırakmalıyız ki bize geri katılsın. Böyle noktalar aslında hayatımızı çok derinden besleyen konulardır. Onlara izin verdikçe besleniriz. Sıkça duymuşsunuzdur, hissedemiyorum şu duyguyu veya bu konu bana uzak… diyen kişileri. İşte bu konuları avucumuzda sımsıkı tutarsak, böyle cümleleri çokça söylemeye başlarız. Hep birlikte biraz ellerimizi rahat bırakalım mı? Bırakalım parmaklarımızın arasından değerli enerjiler bize gelsin mi?

Böyle anları izleyen dinlenmeler olacaktır. Böyle olunca sessiz ve dalgın kişilere rastlayabiliriz. Onları anlayışla karşılamalıyız. Bu hem saygıdan, hem de kendi içimizdekini de görecek kadar da içimizi dinlemek için farkındalık verecektir. Böylece, zamanla biriktirdiğimiz yetenek veya becerileri fark ederiz. Kendimize şans vermeliyiz. Vermeliyiz ki görelim. Gördükçe de değerlendirelim. Birlikte hatırlayalım ki her fark ettiğimiz parçamız, onunla daha güzel ve önemli işlere atılmamız için bir işaret. Ve noktaları birleştirdikçe hayat resmimizde, bugün sessiz ve bereketli tabloları çiziyor olacağız.

Şimdi güzel bir önerim var. Bugün, biraz kalem ve boyayla kafamızdaki kağıtları buluşturmaya ne dersiniz?

Esin Batal

Günle Gelen – 27.Mayıs.2016 – Cuma